من نیازم تو رو هر روز خواستنه...

چند وقتي منتظر بودیم هر دفعه دو سه تا تست حاملگی انجام ميدادم آخراش دیگه با منفی شدن تست گریه م میگرفت تا اینکه از امام رضا خواستم اگه بچه دار شدم اسمشو بذاریم علیرضا

قربونش برم که چه زود جوابم رو داد دو روز دیگه مونده بود به موعدش صبح که از خواب بیدار شدم تستو انجام دادم خیلی استرس داشتم به محض دیدن تست گریه م گرفت زنگ زدم به مهدی گفت باید صبر کنیم اما من طاقت نداشتم ...اون روز صبح باید می رفتم دانشگاه ...

با اصرار من عصر ١٢آبان ٨٧ رفتیم آزمایشگاه..آه خدای من الهی شکر مثبت بود به همه خبر دادیم  خیلی خوشحال شدن اما هنوز دو روز دیگه مونده بود به تاریخ  پریودم شب دردی شبیه درد پریود شروع شد هی بیشتر میشد ومن داشتم ناامیدانه  اشک می ریختم میدونستم میشه اما من زودتر می خواستم خوابم نمی برد از درد مسکن هم نخوردم..نیمه های شب دردم ساکت شد ...

ویک روز گذشت ومن دیگه باورم شد دارم مادر میشم

خیلی دوست داشتم جنسیتش رو بدونم قبل از سه ماهگی که معلوم نمی شد ولی خاله که از طریق نبض سونو کرد منو بهم گفت پسره حرف نداره هر کی رو سونو میکنه درست درمیاد

اولین بار سه ماهگی که رفتم سونو خیلی هیجان داشتم چون خاله (کارمند بیمارستانه)باهام بود به دکتر گفتم میخوام ببینمش گفت میخواهی چی رو ببینی ..گفتم بچمو میخوام ببینم ..مانیتور رو یه کم به طرفم چرخوند  دل تو دلم نبود بعد چند ثانیه صدا قلب نی نیم شنیدم

انگار دنیا رو بهم دادن صدایی شبیه دویدن اسب  بعدش دکتر مانیتور رو بیشتر چرخوند گفت این چشماشه..این پیشونیشه..این دماغشه..می بینی اینم دستشه .. یهو گفتم چه خوشششکله دکتر خندید دست راستش رو بالا برده نزدیک پیشونیش بعد دنیا آمدنش هم اکثر  موقع ها اینجوری خوابیده بود

من وخاله هیچ وقت یادمون نمیره انگار رفته بودیم سونو سه بعدی بس واضح بود دماغش اینقد تو سونو قلمی وبلند بود که خاله همیشه میگه

البته جنسیتش رو تو سونو بعدی بهم گفت یه جور خوابیده بود که معلوم نبود